نور هدایت
به وبلاگ نور هدایت خوش آمدید
نويسندگان

درباره انتخاب آن حضرت به‌عنوان الگوی مردان باید به چند نکته مهم توجه داشت، نخست اینکه همان‌طور که بیان شد ایشان توانست به‌عنوان یک همسر و پدر به بهترین شکل ممکن ایفای نقش کند، پس الگوی کامل در این زمینه است.

به گزارش «شیعه نیوز»، دبیر علمی گروه تاریخ پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، با تأکید بر اینکه میزان تعهد اخلاقی مردان جامعه به خانواده در مقایسه با گذشته سست شده است گفت: متأسفانه برخی از هنجارهای گذشته، در جامعه امروز ما به دلایل انواع تغییر تحولات سبک زندگی ماهیت خود را از دست داده و در گذشته مفاهیم خانواده و پایبندی به آن بسیار قوی‌تر از امروز بود، و در زمینه میزان الگو گیری مردان جامعه ما از شخصیت حضرت علی (علیه السلام) نیز باید گفت ناآشنایی جامعه و به‌صورت کلی مردان جامعه، از سیره، سبک زندگی و رفتاری بزرگان دینی همچون وجود حضرت (علیه السلام) سبب شده تا نتوانند رابطه الگو گیری از آن‌ها را به‌صورت عینی و کاربردی دنبال کنند. بنابراین توجه دادن جامعه به مسائل دینی در حیطه‌های مختلف سبب می‌شود تا انواع معضلات و مشکلات در جامعه کاسته شود. به شرطی که این حرکت آگاهانه و به‌صورت کاملاً تخصصی صورت گیرد و مباحث دینی با یک شیوه صحیح و منطبق با شرایط و زمانه به مردم تبیین شود.

سید محسن شریفی اشاره‌ای به خصوصیات اخلاقی و رفتاری حضرت علی (علیه السلام) در جایگاه همسر و پدری در دوران حکومت و خانه‌نشینی کرد و گفت: صحبت کردن درباره شخصیت بی‌مانند، بی‌نظیر و یگانه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بسیار مشکل و حتی گاه غیرممکن خواهد بود. چرا که شناخت حقیقی آن حضرت برای ما دشوار است. بطوریکه جرج جرداق مسیحی در زمینه شناخت امام علی (علیه السلام) می‌گوید: «ای روزگار! تو را چه می‌شد اگر تمام نیروهای خود را بسیج می‌کردی و در هر عصر و زمانی، بزرگ‌مردی به نام علی را بدان قلب، بدان زبان و بدان شمشیر به انسانیت عطا می‌کردی.»

وی در ادامه با بیان اینکه رسیدگی به مسائل و مشکلات اجتماعی و سیاسی جامعه حضرت علی (علیه السلام) را از امور خانواده غافل نکرد افزود: در تبیین جایگاه همسری و پدری حضرت علی (علیه السلام) توجه به این نکته لازم است که آن حضرت در سال دوم هجری پس از جنگ مشهور بدر، در اوج درگیری‌های نظامی و مشکلات جامعه اسلامی دوران نبوی (صلی الله علیه وآله) با حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) ازدواج کرد و خانواده ایشان در چنین شرایطی شکل گرفت. و چنین نبود که آن حضرت در جوی آرام و بدون مشکل اقدام به ازدواج کرده باشند. همچنین بنابر گزارش‌های تاریخی در سال سوم هجری امام حسن (علیه السلام) نخستین فرزند آن حضرت متولد شد و امام در جایگاه پدری نیز قرار گرفت در حالی که اوج مشکلات جامعه نبوی مانند شکست مسلمانان در جنگ احد و درگیرهای نظامی وجود داشت. علی‌رغم همه این مشکلات حضرت علی (علیه السلام) به بهترین شکل ممکن در جایگاه همسری و پدری قرار داشت و توانست بهترین خانواده‌ای عالم را داشته باشد. چنین خانواده‌ای می‌تواند به چنان جایگاهی برسد که همه اعضای آن در ایمان، اخلاص و فداکاری از هم سبقت بگیرند.

این مدرس حوزه و دانشگاه، ایمان به خداوند را بالاترین ویژگی معنوی امام علی (علیه السلام) دانست و تصریح کرد: بالاترین ویژگی آن حضرت ایمان به خدای متعال است. حضرت علی (علیه السلام) نخستین مؤمن و مسلمان است که به گفته شیعه و اهل سنت هیچ‌گاه بت نپرستید و همواره یاور صادق پیامبر اعظم (صلی الله علیه وآله) بود و ما می‌بینیم که ایشان این ویژگی را در خانواده خود نیز داشتند و سعی می‌کردند تا اهل خانه خود را نیز در این مسیر قرار دهند به‌طوری‌که سه شب متوالی این خانواده به‌ظاهر کوچک، در شب تاریک مدینه غذای افطار خود را به سه نیازمند که عبارت از مسکین، یتیم و اسیر بودند، بخشیدند و خدای متعال که شاهد این ایثار بزرگ بود آن را به همه انسان‌ها اعلام کرده و در آیات سوره” انسان” به این کار آن‌ها مباهات می‌کند.

وی ادامه داد” بنابراین ایمان و اطاعت خداوند برترین صفت حضرت علی (علیه السلام) بود که به کمک همسر خود حضرت زهرا (سلام الله علیها) در خانواده خود نهادینه نمود و فرزندانی مانند امام حسن و امام حسین (علیه السلام) نتیجه این خانواده است. از طرفی پس از شهادت همسر، فرزندان امام علی (علیه السلام) که در سنین کودکی بودند در کنار ایشان قرار گرفتند و امام به بهترین شکل ممکن نقش پدرانه خود را ایفا نمود. اگر هم گفته شود که حسنین (علیهم السلام) خود امام بودند در پاسخ باید گفت که حضرت زینب (س) که در دامن این پدر تربیت شد هم الگوی والا در این زمینه است. علاوه بر اینکه به این موضوع هم توجه داشته باشیم که علی (علیه السلام) فرزندانی دیگری نیز داشتند مانند حضرت ابوالفضل العباس و برادرانش که نمونه والاترین انسان‌های غیر معصوم هستند و این افراد در کنار آن حضرت به چنین مقامی رسیده‌اند. از این رو باید اذعان داشت که حضرت علی (علیه السلام) به‌این‌ترتیب توانست در تمام دوران زندگی خود به‌مانند یک مرد والا در عرصه‌های مختلف همسری یا پدری بهترین نقش را ایفا کند.

دبیر علمی گروه تاریخ پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلام، همچنین دلایل الگو بودن امام علی (علیه السلام) برای مردان جهان را مورد ارزیابی قرار دارد و گفت: درباره انتخاب آن حضرت به‌عنوان الگوی مردان باید به چند نکته مهم توجه داشت، نخست اینکه همان‌طور که بیان شد ایشان توانست به‌عنوان یک همسر و پدر به بهترین شکل ممکن ایفای نقش کند، پس الگوی کامل در این زمینه است. دوم تاریخ صدر اسلام بیانگر رشادت و مردانگی ایشان در تمام عرصه‌های مختلف است که همگی بر مقام و جایگاه والای آن حضرت دلالت دارد مانند ندای معروف و مشهور «لافتی الا علی؛ جوانمرد چون علی نیست» در سخت‌ترین لحظات جنگ احد از آسمان شنیده می‌شد. همچنین روایت مشهور رسول خدا (صلی الله علیه وآله) که خطاب به حضرت (علیه السلام) فرمود: «أَنَا وَ عَلِی أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّه؛ من و علی دو پدر این امت هستیم» بیانگر مقام والای آن حضرت است و نشان‌دهنده جایگاه پدری ایشان به جامعه اسلامی است.

به گفته شریفی، الگو بودن امام علی (علیه السلام) برای مردان جامعه ما زمانی اهمیت دارد که ما بدانیم آن حضرت در برخورد با افراد جامعه نیز چنین بود، چنانکه در جنگ صفین که سپاه امام در برابر نیروهای معاویه قرار داشتند یاران امام دیدند که آن حضرت در گرماگرم جنگ اشک می‌ریزد وقتی علت را سؤال کردند امام فرمود من پدر مهربان این امت (مقصود همه مسلمانان) هستم درحالی‌که این فرزندان ناخلف در برابر پدر خود شمشیر کشیده‌اند و من می‌دانم این‌ها که چنین رفتاری با پدر خود دارند چه عاقبتی در پیش دارند و به خاطر حس پدرانه بر آن‌ها می‌گریم. همچنین به یاد بیاوریم حسی که امام نسبت به کودکان یتیم جامعه خود داشته که شاید از احساس یک پدر واقعی نیز بیشتر باشد. به‌طوری‌که بعد از شهادت امام یتیمان کوفه حس یتیمی را بیشتر درک کردند. یک نمونه دیگر که به‌خوبی می‌تواند نقش پدرانه امیرمومنان را برای ما روشن کند جریان بزرگ شدن محمد بن ابی بکر در خانه آن حضرت است. بااینکه محمد فرزند ابوبکر خلیفه اول بود اما پس از مرگ ابوبکر همراه مادرش در سن حدود سه‌سالگی به خانه امام علی (علیه السلام) وارد شد و تحت سرپرستی آن حضرت قرار گرفت و با داشتن پدری همچون امام به‌خوبی تربیت شد و در زمره مریدان و مشتاقان آن حضرت بود و برای هیچ‌کس حتی پدرش ابوبکر فضیلت حضرت علی (علیه السلام) را قائل نبود و امام نیز او را بسیار دوست داشت به‌طوری‌که در نهج‌البلاغه آمده است که امام فرمود: او را چون فرزندم پرورش داده بودم. محمد در نهایت نیز در راه امام به شهادت رسید. همین برخورد محبت آمیز پدرانه امام علی علیه‌السلام و روایات پیش گفته شده سبب شد تا آن حضرت در اذهان همه مسلمانان به‌عنوان الگوی مردی کامل پذیرفته شود و زمینه برای اینکه روز میلاد ایشان را روز مرد و پدر اعلام نمایند فراهم باشد.

این مدرس حوزه در پاسخ به این سؤال که مردان جامعه ما تا چه اندازه توانسته‌اند در الگو گیری از حضرت علی (علیه السلام) موفق عمل کنند اظهار کرد: ابتدا باید به این مطلب توجه داشته باشیم که الگو گیری از شخصیتی مانند حضرت علی (علیه السلام) کار آسانی نیست اما این سخن به‌هیچ‌وجه به این معنا نیست که ما نمی‌توانیم از ایشان الگوبرداری کنیم و اتفاقاً نکته اساسی در توجه به شخصیت‌های بزرگ درس گرفتن از زندگی آن‌ها به هر میزان ممکن است. بر این اساس باید گفت برای مردان جامعه ما بهترین الگو و اسوه وجود آن حضرت است که در شجاعت، ایمان، اخلاص و مردانگی سرآمد همه زمان‌ها است و در حیطه خانواده هم نشان داده که همسری و پدری شایسته است که از هر نظر در اوج قرار دارد و بی‌شک ایشان برترین الگوی هر مرد مسلمان در هر زمان و مکانی است. اما درباره میزان الگو قرار گرفتن ایشان برای مردان جامعه باید گفت این امر تا حد زیادی محقق شده گر چه با نقطه مطلوب فاصله داریم اما نباید منکر این واقعیت شد که در جامعه مذهبی ما که نام و یاد آن حضرت همواره بر سر زبان‌ها است اقبال به ایشان و درس گرفتن از زندگی ایشان به‌طورجدی دنبال می‌شود. نمونه بارز آن وجود مردان و پدرانی است که جان خود را در راه اسلام فدا کردند و یا پدران شهدای که با دست خود فرزندانش را راهی جبهه‌ها کردند. پس اقبال به این الگو گیری وجود دارد اما متأسفانه بسیاری از افراد جامعه ما نمی‌دانند که چگونه باید از این بزرگان الگو گیری کنند و باید در این مسیر کارهای اساسی صورت گیرد تا هم شخصیت و جایگاه اهل بیت (علیهم السلام) برای مردم جامعه بیشتر روشن شود و شیوه بهره‌گیری از سیره و رفتار آن‌ها برای مردم تشریح شود که این وظیفه نخبگان و اندیشمندان جامعه علمی است. بنابراین باید شیوه امام (علیه السلام) در مباحث مختلف خانواده مانند سیره همسرداری و پدرانه بودن ایشان، برای جامعه بیشتر بازگو شود تا جامعه با سرعت بیشتری به سوی الگو گیری از ایشان حرکت کند.

وی در ادامه میزان تعهد اخلاقی مردان جامعه ما نسبت به وظایف همسری و پدری را در مقایسه با گذشته ضعیف ارزیابی کرد و افزود: متأسفانه برخی از هنجارهای جامعه گذشته امروزه ماهیت خود را از دست داده و در گذشته مفاهیم خانواده و پایبندی‌ها و مسائلی از این دست به مراتب بیشتر بوده اما باید توجه داشت شاید نکته‌ای که موجب شده تا برخی به این پندار برسند که در گذشته مردان بیشتر به خانواده پایبند بودند تغییر سبک زندگی در زمان حاضر است به‌طوری‌که امروزه تمام مفاهیم جامعه دچار تحول و دست‌خوش تغییر شده و طبیعی است که این تغییرات در عرصه‌های مختلف مانند خانواده نیز تأثیرگذار باشد. البته اگر این تغییرات بر اساس اصول اسلامی باشد نباید گسست زیادی در این زمینه پدید آید اما متأسفانه این تغییرات که رویکرد غالب آن بر اساس اندیشه توسعه غربی است سبب شده تا برخی مفاهیم کارکرد خود را از دست بدهند و نتیجه طبیعی آن می‌شود عدم پایبندی در برخی از مفاهیم مهم مانند خانواده و وظایف همسری و پدری که به‌هیچ‌وجه پسندیده نیست. با کمال تأسف جامعه ما در توجه به مسائل غربی دچار افراط شده و حتی برخی از ناهنجاری‌های که در غرب هم مورد انتقاد است را دنبال می‌کند و این برای هر جامعه‌ای مشکل‌زا خواهد بود. چنانکه در غرب نیز هم اندیشمندان منصف و آینده‌نگر متوجه شده‌اند که تغییراتی که در حوزه خانواده و مسئولیت‌های پدران و مادران اتفاق افتاده صحیح نبوده و باید به سمت تقویت این مباحث بروند.

شریفی یادآور شد: اگر در مباحث خانواده و میزان تعهد مردان جامعه ما به آن، مشکلی پیش‌آمده به خاطر این تغییرات سریع و غیرقابل‌کنترل است. طبیعتاً لازمه جبران این مشکل و یا به عبارتی راهکار مواجهه با این پدیده ارائه شیوه صحیح از سبک زندگی دینی و اسلامی مطابق با مقتضیات روز است. شکی نیست که تنها راهکاری که به نظر می‌رسد امروزه می‌تواند جامعه ما را از این آسیب و بسیاری دیگر از مشکلات نجات دهد همین بحث سبک زندگی اسلامی ایرانی است. البته این کار هم‌زمان بر خواهد بود و هم نیاز به حضور جدی نخبگان حوزوی و دانشگاهی را دارد.

این پژوهشگر تاریخ اسلام در اشاره‌ای به مهم‌ترین مشکلات مردان جامعه ایران کرد و گفت: ناآشنایی جامعه ما به‌صورت کلی و مردان جامعه به‌خصوص از سیره و سبک زندگی و رفتاری بزرگان دینی همچون وجود حضرت (علیه السلام) سبب شده تا نتوانند رابطه الگو گیری از آن‌ها را به‌صورت عینی و کاربردی دنبال کنند. راه علاج هم بازگشت به شیوه‌ای است که در آن شناخت ابعاد مختلف زندگی بزرگان برای همه افراد جامعه ممکن شود. نکته دیگری که به نظرم می‌رسد باید به آن توجه داشت این است که توجه دادن جامعه به مسائل دینی در حیطه‌های مختلف سبب می‌شود تا انواع معضلات و مشکلات در جامعه کاسته شود. به شرطی که این حرکت آگاهانه و به‌صورت کاملاً تخصصی صورت گیرد و مباحث دینی با یک شیوه صحیح مانند همان سبک زندگی دینی و اسلامی باشد که منطبق با شرایط و زمانه جامعه انجام گیرد.

شریفی در پایان خاطر نشان کرد: با توجه به مباحثی که مطرح شد باید گفت حضرت علی (علیه السلام) به‌عنوان شخصیتی بی‌همتا موردپذیرش همه مسلمانان است و انتخاب سال روز میلاد ایشان به‌عنوان روز مرد و پدر بهترین انتخاب ممکن بوده و باید تلاش کنیم تا در این روز به ابعاد فردی و خانوادگی ایشان بیشتر توجه شود. به‌ویژه که به‌طور طبیعی در زندگی این‌گونه بزرگان مباحث سیاسی و حاکمیتی رنگ و بوی بیشتری دارند و در فرصت‌های مانند روز پدر باید به این بعد از زندگی ایشان یعنی مباحث خانوادگی و نقش همسری و پدری آن امام بزرگوار نیز توجه کنیم تا زمینه الگو گیری از ایشان نیز برای همه افراد جامعه و به‌خصوص مردان فراهم شود

[ ۱۳٩٦/۱/٢۱ ] [ ۸:۱٦ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]

انسان از دو بعد روحانی و جسمانی تشکیل شده است و خداوند روح و یا نفس وی را مبدئی برای حیات قرار داده است؛ یعنی روح و بدن انسان دو حقیقت در کنار هم هستند و جسد انسان بدون روح را مرگ فرا گرفته است.باید گفت که انسان این توانایی را دارد که همه میل ها را به فرمان عقل خویش در آورد،تا به با ارزش ترین نوع آزادی؛یعنی آزادی معنوی دست یابد.این مخلوق خدا با پرستش به سوی او می رود.خداوند در قرآن مردم را به ترک عبادت غیر خود دعوت می کند که باید گفت اگر انسان ایمان خود را به مرحله ای از کمال برساند که مقام و موقعیت خود را بشناسد و بداند که تمام موجودات به سوی یک خدای واحد بازگشت دارند، در آن زمان، عبادت خدای رحمان را بر خود واجب می داند،خدایش را با نهایت اخلاص و نیز خضوع کامل عبادت و از آنچه خدا به او داده است، انفاق می کند.

خداوند، آنچنان برای بشر ارزش قائل است که با بشارتها و تهدیدها و یک سلسله وظایف،در قالب دین،او را هدایت می کند و این دین تنها راه سعادت بشر می باشد که او را بر مبنای فطرتش اصلاح می کند و زندگی مادی و معنوی انسان را به نظم در می آورد.امتیازات بزرگ انسان مربوط به نفس وی می باشد؛زیرا آن ویژگی هایی که معیار انسانیت آدمی دانسته شده، از مختصات نفس است.یکی از امتیازاتی که مکاتب مختلف آن را ملاک انسانیت انسان دانسته اند،اراده است؛اراده ای که آدمی را بر نفس خویش مسلط می دارد و با این تسلط او را هدایت می کند؛تا به آن چه که کمال نامیده می شود،دست یابد.

وجود همین امتیازات خاص در نفس آدمی باعث شده است که در نوع انسان شایستگی رسیدن به مقام نبوت وجود داشته باشد.

خداوند متعال میان همه موجودات رابطه برقرار کرده؛یعنی وجود هر موجودی را در رسیدن به هدفش با سایر موجودات مرتبط نموده است.بنابراین،به آدمی نیز آن خلقتی را بخشیده که مخصوص اوست و او را به سوی آخرین درجه کمال هدایت می فرماید.

در انسان شناسی حضرت علی(ع)، حیات انسان تا به ابدیت کشیده شده؛به عبارت دیگر،در این دیدگاه، انسان موجودی است که رهسپار حیات اخروی می باشد و حیات دنیوی او،نسبت به آن حیات، بسیار کوتاه و محدود می باشد و هر لحظه او گامی به سوی حیات اخروی است.پس،می توان گفت:برای آدمی یک زندگی حقیقی وجود دارد که کامل تر از زندگی پست و بی ارزش دنیایی می باشد و تنها در صورتی بشر به آن خواهد رسید که استعدادش کامل باشد.این تمامیت استعداد،به وسیله آراستگی به دین به دست می اید.

یکی از سنت های الهی این است که خداوند نعمت هایش را برای مردمی که شکر آن را به جای می آورند ـ تا زمانی که وضع خود را حفظ کنند ـ باقی می گذارد،چنانکه خداوند می فرماید: لئن شکرتم لأزیدنّکم و لئن کفرتم إنّ عذابی لشدید؛اگر شر نعمت ها را به جای آورید،به یقین،آنها را زیاد می کنم و اگر ناسپاسی کنید،بدانید که عذاب من شدید است .(سوره ابراهیم،ایه 7)

آفرینش انسان در قرآن

هر دسته از ایات آفرینش، به یک جهت از خلقت انسان پرداخته اند.به عنوان نمونه،برخی از ایات خلقت نخستین انسان؛یعنی آفرینش آدم از خاک را بیان می کند.

بعضی دیگر از ایات،هر انسانی را از نطفه می داند؛یعنی مبدأ آفرینش انسان را یک اعتبار از خاک و به اعتبار دیگر از نطفه می داند.

از دیدگاه قرآن، عالم دارای هدف است؛یعنی جهان بیهوده خلق نشده،بلکه به سوی مقصدی در حرکت است: ربنا ما خلقت هذا باطلاً؛پروردگارا،جهان آفرینش را بیهوده نیافریده ای . (سوره آل عمران،ایه 191)

با این حال،با توجه به ایه 56 سوره ذاریات: و ما خلقت الجن و الانس إلا لیعبدون؛و من جن و انس را،جز برای عبادت نیافریدم ،باید گفت که هدف از خلقت انسان، عبادت و بندگی خدا می باشد؛ یعنی انسان باید خدایش را بپرستد،تا به قرب الهی برسد.به همین منظور، میل کمال جویی و نیز حس حقارت و خود کم بینی در وجود انسان قرار داده شده است؛تا میل به کمال،او را به سوی انسان کامل بکشاند و حس حقارت و تنفّر از ضعف، او را به الگویابی و جست و جوی وجودی خالی از این نقص ها و ضعف ها وا دارد.چنان که مولوی می گوید:

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر کـز دیـوو دد ملـولم و انسانـم آرزوست

گفتند که یافت می نشود، گشته ایم ما گفت:آنکه یافت می نشود، آنم آزوست


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٥/۱٠/٦ ] [ ٩:٥٢ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]

تقوا و پرهیزکاری

حقیقت تقوی

ششمین پیشوای راستگویان در سخنی بسیار نغز و شیوا حقیقت تقوا را این گونه تفسیر می فرماید: «التقوی ان لا یفقدک الله حیث امرک ولا یراک حیث نهاک  ;

پرهیزکاری آن است که خدا تو را در موردی که امر کرده است، غائب نیابد و در موردی که تو را نسبت بدان باز داشته است، حاضر نبیند .»

به راستی تعریفی از این زیباتر و جامع تر امکان ندارد .

امیرمؤمنان علی علیه السلام نیز در بیانی جذاب درباره تقوا می فرمود: «ان تقوی الله دواء داء قلوبکم وبصر عمی افئدتکم، وشفاء مرض اجسادکم ;

همانا تقوای الهی داروی درد قلبهای شما و موجب بینایی درونهای [کور] شما و درمان بیماری کالبدهایتان است .»

زخورشید و از آب و از باد و خاک

نگردد تبه نام و گفتار پاک

بدین سان بود گردش روزگار

خنک مرد با شرم و پرهیزکار


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٥/٧/٢٥ ] [ ٩:۳٥ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]

دحو الارض چه روزی است؟ 

    به فرموده امیرالمؤمنین(ع) نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در بیست وپنجم ذی القعده بود و برای آن اعمالی چون «روزه»، «نماز» و «شب‌زنده‌داری» توصیه شده است.

دحو الارض» مطابق با بیست و پنجم ماه ذی‌القعده، روزی است که خداوند با نظر به کره زمین، به جهان خاکی حیات بخشید، از این روز، بخش‌هایی از کره زمین ـ که سراسر از آب بود ـ شروع به خشک شدن کرد تا کم کم به شکل یک چهارم خشکی‌های امروزی درآمد.

مطابق روایات، اولین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد، مکان کعبه شریف و بیت الله الحرام بود.

«
دَحو» به معنای گسترش است و برخی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده‌اند، منظور از «دحوالارض» (گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب‌های حاصل از باران های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود، این آب‌ها، به تدریج در گودال‌های زمین جای گرفتند و خشکی‌ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده‌تر شدند

از سوی دیگر، زمین در آغاز به صورت پستی‌ها و بلندی‌ها یا شیب‌های تند و غیرقابل سکونت بود، بعدها باران‌های سیلابی مداوم باریدند، ارتفاعات زمین را شستند و دره‌ها گستردند، اندک اندک زمین‌هایِ مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان، کشت و زرع پدید آمد، مجموع این گسترده شدن، «دحو الارض» نام‌گذاری می‌شود.

از امیرالمومنین علیه‌السلام روایت شده است که فرمودند: «نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در بیست وپنج ذی القعده بود. کسی که در این روز روزه بگیرد و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را که روزش را روزه و شبش را عبادت کرده است خواهد داشت

به نظر برخی از مفسران، آیه ۳۰ سوره نازعات «وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِکَ دَحَاهَا»، به همین واقعه اشاره دارد،

 

ذیقعده؛ ماه حرام

ماه ذیقعده اولین ماه از ماه‌های حرام است. ماه‌های حرام زمان‌هایی هستند که جنگ در آنها ممنوع بوده و احکام ویژه‌ای نیز از جهت شرعی و فقهی دارند.

اما استفاده اخلاقی و تربیتی که از این حکم می توان کرد، این است که: «اگر جنگ و نزاع میان مردمان در این ماه حرام شده است» حتما منازعه و محاربه با خداوند باید بیشتر مورد نفرت قرار گیرد؛ بنابراین، شایسته است انسان مومن در این ماه ها بیشتر به فکر باشد تا اندیشه و اعضای او با گناه و معصیت، به مخالفت با خداوند برنخیزد.

مناسبت های دیگر این روز

گذشته از واقعه دحوالارض، رویدادهای دیگری نیز در این روز رخ داده اند که اهمیت آن را دوچندان کرده اند؛ از جمله:

میلاد ابوالانبیاء حضرت ابراهیم علی نبینا و آله و علیه السلام.

میلاد حضرت عیسی مسیح ـ علیه السلام.

خروج رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ از مدینه به همراه هزاران حاجی به سوی مکه، به قصد حجة الوداع. در این سفر وجود مقدس امیرالمؤمنین و حضرت زهرا ـ سلام الله علیهما ـ و نیز همه همسران و بسیاری از اصحاب پیامبر (ص) نیز ایشان را همراهی می‌کردند.

در روایتی نیز آمده است که حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه‌الشریف در همین روز قیام خواهد کرد.

زیارت حضرت امام رضا ـ علیه السلام ـ بهترین و با فضیلت‌ترین عمل مستحبی این روز است

اعمال شب و روز دحو الارض
 
*
روزه: یکی از آن چهار روز است که در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است، در روایتی روزه‏اش مثل روزه هفتاد سال است و در روایت دیگر کفاره هفتاد سال است، هر که این روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت به سر آورد از برای او عبادت صد سال نوشته شود، از برای روزه‏دار این روز هر چه در میان آسمان و زمین است استغفار کند، این روزی است که رحمت خدا در آن منتشر شده، از برای عبادت و اجتماع به ذکر خدا در این روز اجر بسیاری است.  

*
نماز: نمازی که در کتب شیعه قمیین روایت شده است، آن دو رکعت است، در وقت چاشت در هر رکعت بعد از «حمد»، پنج مرتبه «توحید» و «الشمس» بخواند و بعد از سلام نماز بخواند «لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»، پس دعا کند و بخواند «یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِی عَثْرَتِی یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِی یَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَیِّئَاتِی وَ مَا عِنْدِی یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ» .

*دعا: خواندن این دعا است که شیخ در «مصباح» فرموده، خواندن آن مستحب است:

«
اللَّهُمَّ دَاحِیَ الْکَعْبَةِ وَ فَالِقَ الْحَبَّةِ وَ صَارِفَ اللَّزْبَةِ وَ کَاشِفَ کُلِّ کُرْبَةٍ أَسْأَلُکَ فِی هَذَا الْیَوْمِ مِنْ أَیَّامِکَ الَّتِی أَعْظَمْتَ حَقَّهَا وَ أَقْدَمْتَ سَبْقَهَا وَ جَعَلْتَهَا عِنْدَ الْمُؤْمِنِینَ وَدِیعَةً وَ إِلَیْکَ ذَرِیعَةً وَ بِرَحْمَتِکَ الْوَسِیعَةِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ الْمُنْتَجَبِ فِی الْمِیثَاقِ الْقَرِیبِ 

یَوْمَ التَّلاقِ فَاتِقِ کُلِّ رَتْقٍ وَ دَاعٍ إِلَی کُلِّ حَقٍّ وَ عَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ الْأَطْهَارِ الْهُدَاةِ الْمَنَارِ دَعَائِمِ الْجَبَّارِ وَ وُلاةِ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ وَ أَعْطِنَا فِی یَوْمِنَا هَذَا مِنْ عَطَائِکَ الْمَخْزُونِ غَیْرَ مَقْطُوعٍ وَ لا مَمْنُوعٍ [مَمْنُونٍ‏] تَجْمَعُ لَنَا بِهِ التَّوْبَةَ وَ حُسْنَ الْأَوْبَةِ یَا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَ أَکْرَمَ مَرْجُوٍّ یَا کَفِیُّ یَا وَفِیُّ 

یَا مَنْ لُطْفُهُ خَفِیٌّ الْطُفْ لِی بِلُطْفِکَ وَ أَسْعِدْنِی بِعَفْوِکَ وَ أَیِّدْنِی بِنَصْرِکَ وَ لا تُنْسِنِی کَرِیمَ ذِکْرِکَ بِوُلاةِ أَمْرِکَ وَ حَفَظَةِ سِرِّکَ وَ احْفَظْنِی مِنْ شَوَائِبِ الدَّهْرِ إِلَی یَوْمِ الْحَشْرِ وَ النَّشْرِ وَ أَشْهِدْنِی أَوْلِیَاءَکَ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِی وَ حُلُولِ رَمْسِی وَ انْقِطَاعِ عَمَلِی وَ انْقِضَاءِ أَجَلِی اللَّهُمَّ وَ 

اذْکُرْنِی عَلَی طُولِ الْبِلَی إِذَا حَلَلْتُ بَیْنَ أَطْبَاقِ الثَّرَی وَ نَسِیَنِیَ النَّاسُونَ مِنَ الْوَرَی وَ أَحْلِلْنِی دَارَ الْمُقَامَةِ وَ بَوِّئْنِی مَنْزِلَ الْکَرَامَةِ وَ اجْعَلْنِی مِنْ مُرَافِقِی أَوْلِیَائِکَ وَ أَهْلِ اجْتِبَائِکَ وَ اصْطِفَائِکَ وَ بَارِکْ لِی فِی لِقَائِکَ وَ ارْزُقْنِی حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلُولِ الْأَجَلِ بَرِیئا مِنَ الزَّلَلِ وَ سُوءِ 

الْخَطَلِ اللَّهُمَّ وَ أَوْرِدْنِی حَوْضَ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ اسْقِنِی مِنْهُ مَشْرَبا رَوِیّا سَائِغا هَنِیئا لا أَظْمَأُ بَعْدَهُ وَ لا أُحَلَّأُ وِرْدَهُ وَ لا عَنْهُ أُذَادُ وَ اجْعَلْهُ لِی خَیْرَ زَادٍ وَ أَوْفَی مِیعَادٍ یَوْمَ یَقُومُ الْأَشْهَادُ اللَّهُمَّ وَ الْعَنْ جَبَابِرَةَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ وَ بِحُقُوقِ [لِحُقُوقِ‏] أَوْلِیَائِکَ 

الْمُسْتَأْثِرِینَ اللَّهُمَّ وَ اقْصِمْ دَعَائِمَهُمْ وَ أَهْلِکْ أَشْیَاعَهُمْ وَ عَامِلَهُمْ وَ عَجِّلْ مَهَالِکَهُمْ وَ اسْلُبْهُمْ مَمَالِکَهُمْ وَ ضَیِّقْ عَلَیْهِمْ مَسَالِکَهُمْ وَ الْعَنْ مُسَاهِمَهُمْ وَ مُشَارِکَهُمْ اللَّهُمَّ وَ عَجِّلْ فَرَجَ أَوْلِیَائِکَ وَ ارْدُدْ عَلَیْهِمْ مَظَالِمَهُمْ وَ أَظْهِرْ بِالْحَقِّ قَائِمَهُمْ وَ اجْعَلْهُ لِدِینِکَ مُنْتَصِرا وَ بِأَمْرِکَ فِی 

أَعْدَائِکَ مُؤْتَمِرا اللَّهُمَّ احْفُفْهُ بِمَلائِکَةِ النَّصْرِ وَ بِمَا أَلْقَیْتَ إِلَیْهِ مِنَ الْأَمْرِ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ مُنْتَقِما لَکَ حَتَّی تَرْضَی وَ یَعُودَ دِینُکَ بِهِ وَ عَلَی یَدَیْهِ جَدِیدا غَضّا وَ یَمْحَضَ الْحَقَّ مَحْضا وَ یَرْفِضَ الْبَاطِلَ رَفْضا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ وَ عَلَی جَمِیعِ آبَائِهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَ أُسْرَتِهِ وَ ابْعَثْنَا 

فِی کَرَّتِهِ حَتَّی نَکُونَ فِی زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ اللَّهُمَّ أَدْرِکْ بِنَا قِیَامَهُ وَ أَشْهِدْنَا أَیَّامَهُ وَ صَلِّ عَلَیْهِ [عَلَی مُحَمَّدٍ] وَ ارْدُدْ إِلَیْنَا سَلامَهُ وَ السَّلامُ عَلَیْهِ [عَلَیْهِمْ‏] وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ».

 

[ ۱۳٩٥/٦/٧ ] [ ۸:٤٦ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]

دهه کرامت دهه ی نور و رحمت بر شیعیان مبارک باد

اول ذی القعده سالروز ولادت کریمه اهل بیت حضرت معصومه (سلام الله علیها)، تا یازدهم ذی القعده سالروز ولادت ثامن الائمه شمس الشموس حضرت امام رضا (علیه السلام) با عنوان دهه کرامت نامگذاری شده است .

دهه کرامت یادآور لطیف‌ترین علائق و مهر و وفاهای کم‌نظیر یک خواهر نسبت به مقام شامخ و معنوی برادر است. 

مهر و وفایی که خواهر مهربان و دلداده را به هجرت وادار نموده و غربت و بیماری و مرگ در فصل جوانی را برای او آسان کرده است.

مهربانی که جز در مورد امام حسین و حضرت زینب (علیهما‌السلام) سابقه ندارد.

دهه کرامت تداعی کننده عزم و قاطعیت و اراده آهنین زنان بزرگ و بانوان والامقام و گرانقدر جهان می‌باشد.

تمام مفاهیم سازنده‌ای که ما در فرهنگ اسلامی داریم در این دهه تداعی می‌شوند چرا که حرم حضرت معصومه و امام رضا (علیهماالسلام) کانون دعا و قرآن و نیایش و ... است.

دهه کرامت یادآور تحول آفرینی بانوان آسمانی است و این که می‌توانند رهبری دل‌های صدها میلیون مسلمان را در طی اعصار عهده‌دار بشوند.

دهه کرامت یادآور زهرا و زینب (سلام‌الله علیهما‌السلام) است.

تمام مفاهیم سازنده‌ای که ما در فرهنگ اسلامی داریم در این دهه تداعی می‌شوند چرا که حرم حضرت معصومه و امام رضا (علیهماالسلام) کانون دعا و قرآن و نیایش و ... است.

[ ۱۳٩٥/٥/۱٤ ] [ ٩:۱٦ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]

 

نشانم می دهد چادر حیا را                         شرف را عصمت جانان ما را

چنان زیبا نموده روی او را                          نمی بینی برویش جز صفا را

تو داری مقنعه ای ماه رعنا                                  بود زیباتر از تاج زلیخا

حیا را او به رخسارت نشانده                        صفای دیگری را کرده بر پا

 

بدون تردید پوشش اسلامی برای زنان، از ضروریات دین مقدس اسلام است، چنان که آیات متعددی از قرآن بر این مطلب دلالت دارند.۱ از طرفی مسأله حجاب یکی از جنجالی‏ترین مسائل دنیای دیروز و امروز است، به ویژه طرفداران اعلامیّه حقوق بشر، که با عنوان کردن «تساوی حقوق زن و مرد»، پوشش را برای زن دست و پاگیر دانسته، و آن را برخلاف آزادی قلمداد و به عنوان حمایت از حقوق زن، مطرح می‏نمایند، این مسأله را بسیار حسّاس نموده است، در صورتی که پوشش اسلامی را باید در مجموع ابعادش مورد تجزیه و تحلیل قرار داد، که با توجّه به مجموع، به نفع زن و جامعه است، و نه تنها دست و پا گیر نیست و تضادی با آزادی ندارد، بلکه زنان در عین حفظ پوشش اسلامی، می‏توانند برترین فعالیّت‏های اجتماعی را داشته باشند، و در چارچوب آزادی‏های صحیح و مقبول، از حق آزادی خود بهره‏مند گردند، زیرا حجاب در اسلام به معنای پرده نشینی نیست، بلکه به معنای پوششی معقول برای جلوگیری از فساد، و حفظ کرامت زن است، و ما امروز در جمهوری اسلامی ایران می‏بینیم که زنان در همه صحنه‏ها و عرصه‏ها، از مجلس قانون‏گذاری گرفته تا آموزش و پرورش و بیمارستان‏ها و ادارات، می‏توانند در چهارچوب حفظ پوشش اسلامی، به کار و تلاش بپردازند، بی آن‏که حجاب اسلامی برای تلاش‏های آنان، مشکلی ایجاد کند، و حقّ آزادی صحیح آنها را تضییع نماید.

 حجاب در اسلام از یک مسأله کلّی‏تر و اساسی‏ تری ریشه می‏گیرد، و آن این است که اسلام می‏خواهد انواع التذاذهای جنسی، چه بصری و لمسی و چه نوع دیگر به محیط خانوادگی و در کادر ازدواج قانونی، اختصاص یابد، اجتماع منحصرا برای کار و فعّالیت باشد، برخلاف سیستم غربی عصر حاضر، که کار و فعّالیت را با لذّت‏جویی‏های جنسی به هم می‏آمیزد، اسلام می‏خواهد این دو محیط را کاملاً از یکدیگر تفکیک کند».۳
علاّمه اقبال لاهوری در اشعار نغز خود در این رابطه، چنین می‏سراید:
باید این اقوام را تنقید غرب شرق را از خود برد تقلید غرب
نی زرقص دختران بی‏حجاب قوت مغرب نه از چنگ و رباب
نی زعریان ساق و نی از قطع موست نی زسحر ساحران لاله روست
از همین آتش چراغش روشن است قوّت افرنگ از علم و فن است
مغز می‏باید نه ملبوس فرنگ علم و فن را ای جوان شوخ و شنگ

حضرت فاطمه(س)زن نمونه یا نمونه زن؟

الگو یکی از طرق سازندگی درمراحل مختلف زندگی است. بسیاری از بی هدفی ها زاییده بی الگویی هاست. زبان الگو، زبان عمل است در   نتیجه تأثیری که الگو برافراد می‌گذارد، بسیارعمیق تر و ماندنی تر ازگفتار است. به دلیل اهمیت الگو ادیان الهی و مکاتب بشری سعی درارائه الگو ازنوع خود انسان داشته  اند و ازنقش الگو درآبادانی و ویرانی جوامع غافل نبوده اند  .
دین مبین اسلام  الگوها و شاخص‌های‌متعالی ‌ارائه داده و انسانها را به پیروی از سیره عملی و نظری آنان دعوت نموده است. اگر درمکاتب ساخته بشر، الگوی عملی وجود ندارد و آنان ناگزیرند ایده آلیستی بیندیشند، خوشبختانه درمکتب اسلام راستین یعنی تشیع، الگوهای بسیاری وجود دارد.
دامنه تأثیر گذاری اسوه ها از نظر قرآن اعم از حوزه فردی، اجتماعی و تاریخی است . در حوزه فردی نقش سرمشقها اصلاح مناسبات اجتماعی و سیاسی است و درعرصه تاریخی تأثیر اسوه ها به تغییر و تحول در جهت گیریهای تاریخی   ارتباط می‌یابد.
هم اکنون جا دارد به این سؤال پاسخ گفته شود که آیا حضرت زهرا(س) الگوی زنان است یا الگوی انسان؟ و آیا سیره ایشان قابلیت پیروی برای همه انسانها را دارد و یا مختص زنان می‌باشد؟ پرواضح است که حضرت زهرا (س) الگوی کاملی برای همه انسانهاست و همه بشریت می‌توانند با تأسی از سیره ایشان راه نجات و سعادت خود را طی نمایند.
کرامت ها وفضیلت ها مختص مردان نیست. چنانچه زنان جوهری داشته باشند، مسیر تعالی وبالندگی معنوی برای آنان هموار است. اگر علی (ع) الگو ونمونه انسان کامل و ایده آل است در وجود مرد بودن، زهرای مرضیه نیز الگوی ایده آل انسان کامل است درمظهر زن بودن. قران وقتی می‌فرماید :« لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه »( احزاب،۳۳/ ۳۱ ) مقصود از «لکم» همه انسان هاست،نه فقط مردان. این مطلب درمورد حضرت زهرا (س) نیز صادق است .آنچه فاطمه (س) را اسوه و نمونه ساخته،کمال انسانی اوست و بدین خاطر متعلق به عالم انسانیت است. ارزش های انسانی اختصاص به زن یا مرد ندارد و به تبع آن اسوه های انسانی نیز همین گونه اند. فاطمه(س) چنان که اسوه زنان است اسوه مردان نیزهست.( همانند پیامبران و امامان)
بین زن نمونه بودن و نمونه زن بودن تفاوت است ؛ زن نمونه یعنی زنی که سیره و روش او را همگان قادرند در زندگی اتخاذ واعمال نمایند و براساس سیره و سلوک او مسیرزندگی خویش را بپیمایند و نمونه زن یعنی زنی که میان زنان نمونه و الگوست.


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٥/٤/٢۳ ] [ ٩:٤٧ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]

از نظر نجومی هر ماه قمری با ماه نو (مقارنه ماه و خورشید) شروع می‌شود. در این حالت، ماه بین خط واصل زمین و خورشید قرار دارد و سطح نورانی ماه دقیقاً در طرفی است که ما نمی‌توانیم آن را ببینیم. یک یا دو روز بعد، ماه کمی از خورشید فاصله می‌گیرد و به صورت هلال شامگاهی دیده می‌شود. به فاصله زمانی بین دو ماه نو متوالی دوره تناوب هلالی گفته می شود که به طور میانگین ۲۹.۵۳ روز طول می‌کشد و طول متوسط یک ماه قمری است. از آنجا که طول ماه در تقویم نمی‌تواند عدد غیر صحیح باشد بنابراین هر ماه در تقویم قمری ۲۹ یا ۳۰ روز است.

 

در یک نوع تقویم هجری قمری موسوم به تقویم قمری قراردادی، ماه‌ها یکی در میان ۲۹ روزه و ۳۰ روزه هستند. این نوع تقویم برای بررسی‌های تاریخی و تقریبی می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد ولی در هیچ‌یک از کشورهای اسلامی به عنوان تقویم رسمی استفاده نمی‌شود. مطابق حکم شرعی اگر هلال ماه در شامگاه روز بیست‌ونهم ماه رویت شود، آن ماه به پایان رسیده و فردا، روز اول از ماه بعد است ولی اگر هلال ماه در شامگاه روز بیست‌ونهم رویت نشد، ماه ۳۰ روزه است.

 

آن‌چه در اینجا اهمیت دارد، پیش‌بینی وضعیت رویت‌پذیری هلال ماه در روز بیست‌ونهم و رویت آن است. از آنجا که تقویم سالیانه جمهوری اسلامی در سال قبل استخراج می‌شود، می‌بایست با توجه به مشخصه‌های نجومی هلال ماه به پیش بینی آغاز ماه قمری پرداخت. این بحث از نظر تقویمی و نجومی در تمام ماه‌ها وجود دارد ولی به دلیل اهمیت مذهبی برخی ماه‌ها بخصوص ماه‌های رمضان و شوال، این مسئله بیشتر مورد توجه عموم قرار می‌گیرد.

عوامل نجومی موثر در رویت هلال ماه 

در نگاه اول واضح است که هر چه زمان بیشتری از مقارنه (سن هلال ماه) گذشته باشد، رویت آن آسان‌تر است. با افزایش سن هلال، ماه فرصت بیشتری دارد تا از خورشید فاصله بگیرد و جدایی زاویه‌ای آن افزایش یابد و در نتیجه سطح درخشان (فاز) آن نیز بیشتر می‌شود. اما این تمام ماجرا نیست و عوامل مختلفی در رویت هلال ماه موثرند که به چند مورد آن اشاره می‌شود:


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٥/٤/۱٥ ] [ ٩:٥۸ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]

دعاى روز اول ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

 اللهمَ  اجْعلْ صِیامی فـیه صِیـام الصّائِمینَ وقیامی فیهِ قیامَ القائِمینَ ونَبّهْنی فیهِ عن نَومَةِ الغافِلینَ وهَبْ لی جُرمی فیهِ یا الهَ العالَمینَ واعْفُ عنّی یا عافیاً عنِ المجْرمینَ.

خدایا قرار بده روزه مرا در آن روزه داران واقعى وقیام وعبادتم در آن قیام شب زنده داران وبیدارم نما در آن از خواب بى خبران وببخش به من جنایتم را در این روز اى معبود جهانیان ودر گذر از من اى بخشنده جنایات کاران.

 

دعاى روز دوم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ قَرّبْنی فیهِ الى مَرْضاتِکَ وجَنّبْنی فیهِ من سَخَطِکَ ونَقماتِکَ ووفّقْنی فیهِ لقراءةِ آیاتِکَ برحْمَتِکَ یا أرْحَمَ الرّاحِمین.

خدایا نزدیک کن مرا در این ماه به سوى خوشنودیت وبرکنارم دار در آن از خشم وانتقامت وتوفیق ده مرا در آن براى خواندن آیات قرآن به رحمت خودت اى مهربانترین مهربانان.

 

دعاى روز سوم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ ارْزُقنی فیهِ الذّهْنَ والتّنَبیهَ وباعِدْنی فیهِ من السّفاهة والتّمْویهِ واجْعَل لی نصیباً مِنْ کلّ خَیْرٍ تُنَزّلُ فیهِ بِجودِکَ یا أجْوَدَ الأجْوَدینَ.

خدایا روزى کن مرا در آنروز هوش وخودآگاهى را ودور بدار در آن روز از نادانى وگمراهى وقرار بده مرا بهره وفایده از هر چیزى که فرود آوردى در آن به بخشش خودت اى بخشنده ترین بخشندگان.

 

دعاى روز چهارم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ قوّنی فیهِ على إقامَةِ أمْرِکَ واذِقْنی فیهِ حَلاوَةَ ذِکْرِکَ وأوْزِعْنی فیهِ لأداءِ شُکْرَکَ بِکَرَمِکَ واحْفَظنی فیهِ بِحِفظْکَ وسِتْرِکَ یـا أبْصَرَ النّاظرین.

خدایا نیرومندم نما در آن روز به پا داشتن دستور فرمانت وبچشان در آن شیرینى یادت را ومهیا کن مرا در آنروز راى انجام سپاس گذاریت به کـرم خودت نگهدار  مرا در این روز به نگاه داریت وپرده پوشى خودت اى بیناترین بینایان.

 

دعاى روز پنجم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ من المُسْتَغْفرینَ واجْعَلْنی فیهِ من عِبادَکَ الصّالحینَ القانِتین واجْعَلْنی فیهِ من اوْلیائِکَ المُقَرّبینَ بِرَأفَتِکَ یا ارْحَمَ الرّاحِمین.

خدایا قرار بده در این روز از آمرزش جویان وقرار بده مرا در این روز از بندگان شایسته وفرمانبردارت وقرار بده مرا در این روز ازدوستان نزدیکت به مهربانى خودت اى مهربان ترین مهربانان.

 


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٥/۳/٢٠ ] [ ٥:۳٢ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]

مزده ای دل که مبارک رمضان باز آمد            آنچه معشوقه دل بود همان باز آمد

مقدمش بر همه مردم در رحمت بگشاد        روشنی بخش دل تیره دلان باز آمد

 

ماه مهمانی پر شور خدای ازلی                 سوی خوان نعمتش دعوتمان باز آمد

روزه داران همگی عاشق شیدایی او           ماه اخلاص صفای دل و جان باز آمد

 

دعای شب آخر شعبان و شب اول رمضان  

ازحضرت امام رضا (علیه السلام) منقولست که هر که سه روز از آخر ماه شعبان روزه بدارد و به ماه مبارک رمضان وصل کند حق تعالی ثواب روزه دو ماه متوالی برای او بنویسید و ابَوُالصّلت هَروی روایت کرده است که در جمعه آخر ماه شعبان به خدمت حضرت امام رضا (علیه السلام) رفتم ؛ حضرت فرمود که ای ابوالصَّلْت اکثَر ماه شعبان رفت و این جمعه آخر آن است پس تدارک و تلافی کن در آن چه از این ماه مانده است تقصیرهایی را که در ایّام گذشته این ماه کرده ای و بر تو باد که رُو آوری بر آنچه نافع است برای تو و دعا و استغفار بسیار کن و تلاوت قرآن مجید بسیار کن وتوبه کن به سوی خدا از گناهان خود تا آنکه چون ماه مبارک درآید خالص گردانیده باشی خود را برای خدا و مگذار در گردن خود امانت و حق کسی را مگر آنکه ادا کنی و مگذار در دل خود کینه کسی را مگر آنکه بیرون کنی و مگذار گناهی را که می کرده ای مگر آنکه ترک کنی و از خدا بترسو توکّل کن بر خدا در پنهان و آشکار امور خود و هر که بر خدا توکّل کند خدا بس است او را و بسیار بخوان در بقیّه این ماه این دعا را:


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٥/۳/۱٦ ] [ ٦:٥٤ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]

احادیث و روایات درباره ماه شعبان

1- امام صادق علیه السلام :

مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ مِنْ آخِرِ شَعْبَانَ وَ وَصَلَهَا بِشَهْرِ رَمَضَانَ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ صَوْمَ شَهْرَیْنِ مُتَتَابِعَیْن‏

هر کس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگیرد و به روزه ماه رمضان وصل کند خداوند ثواب روزه دو ماه پى در پى را برایش محسوب مى‏ کند.

من لا یحضره الفقیه ج 2 ، ص 94 ، ح 1829 - امالی(صدوق) ص 670

2- امام علی علیه السلام :

شهر رمضان شهر الله و شعبان شهر رسول الله و رجب شهرى؛

رمضان ماه خدا و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است.

شرح فروع کافی ج 4 ، ص 14

3- امام رضا علیه السلام :

 اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنَا فِیمَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِیمَا بَقِی‏ مِنْه‏

خدایا اگر ما را در روز هایی که از ماه شعبان گذشت نبخشیدی پس ما را در باقیمانده آن بیامرز{این دعا سفارش شده است در روزهای پایانی ماه شعبان زیاد خوانده شود}

وسایل الشیعه ج 10 ، ص 301 ، ح 13471

4-امام على علیه السلام :

صَومُ شَعبانَ یَذهَبُ بِوَسواسِ الصَّدرِ وَ بَلابِلِ القَلبِ.

روزه ماه شعبان، وسواس دل و پریشانى‏ هاى جان را از بین مى ‏برد.

تحف العقول ص 102 - خصال ص 612

5-حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم :

 شَعبانُ شَهری... فَمَن صامَ شَهری کُنتُ لَهُ شَفیعاً یَومَ القِیامَةِ.

شعبان ماه من است. هر که ماه مرا روزه بدارد، روز قیامت شفیع او خواهم بود.

فضائل الاشهر الثلاثه ص 64 - بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 94 ، ص 83 ، ح 54


ادامه مطلب
[ ۱۳٩٥/٢/٢٠ ] [ ۸:٤۸ ‎ب.ظ ] [ مبینا.صوفیان ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم «اِنَّ هَـذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ و َیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا» همانا این قرآن‏، به راهى که استوارترین راه‏هاست‏، هدایت میکند؛ و به مؤمنانى که اعمال صالح انجام می‏دهند، بشارت مى‏دهد که براى آنها پاداش بزرگى است‏. (اسراء /9) هدف از ایجاد این وبلاگ قرآنی، که قرآن کتاب الهی و سخن «دوست» است و در پوست وخون مسلمانان ریشه دوانیده و پاسخ همه سوالات بشری را در طول تاریخ با صراحت و آشکارا داده شده و همیشه راهنما و هدایتگر دوستداران راه حقیقت و آرامبخش زندگی انسانها بوده و هست . پس شایسته است که ما از این نور هدایت روشنی جوییم و به آن رو آوریم و امیدوارم مطالب خوبی در این وبلاگ کسب نموده و دعای گوی این بنده حقیر باشید.
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب